چون نفس از ضعف جز قلب هوا نشکافتم

طفل اشکی چند در پیری مریدم کرده اند

یاس کو تا همتم سامان آزادی کند

عالمی را دام تسخیر امیدم کرده اند

فتح باب بی دری وقف کلیدم کرده اند

حسرت من می تپد همدوش نبض کاینات

در دل هر ذره صد بسمل شهیدم کرده اند