زین سرشکی چند کز یادت به مژگان بسته ام

عبرتم در دیده بینا شکارم کرده اند

گرد جولانم برون ازپرده افسردگی ست

ناله شوقم چه شدگر نی سوارم کرده اند

دستگاه صد چراغان انتظارم کرده اند

روزگارسوختنها خوش که در دشت جنون

هر کجا برقی ست نذر مشت خارم کرده اند