دستگاه صد چراغان انتظارم کرده اند

گرد جولانم برون ازپرده افسردگی ست

ناله شوقم چه شدگر نی سوارم کرده اند

زین سرشکی چند کز یادت به مژگان بسته ام

روزگارسوختنها خوش که در دشت جنون

هر کجا برقی ست نذر مشت خارم کرده اند

تا نسیمی می وزد عریانی ام گل کرده است