تا نسیمی می وزد عریانی ام گل کرده است

دستگاه صد چراغان انتظارم کرده اند

روزگارسوختنها خوش که در دشت جنون

هر کجا برقی ست نذر مشت خارم کرده اند

آتشم ، خاکستری را پرده دارم کرده اند

بر که بندم تهمت دانش که جمعی بیخرد

تردماغیهای مجنون اعتبارم کرده اند