تردماغیهای مجنون اعتبارم کرده اند

تا نسیمی می وزد عریانی ام گل کرده است

آتشم ، خاکستری را پرده دارم کرده اند

بر که بندم تهمت دانش که جمعی بیخرد

سخت دشوار است چون آیینه خود را یافتن

عالمی را در سراغ خود دچارم کرده اند

پرفشانیهای چندین ناله ام اما چه سود