هم ز جیب خویش محراب نمازم کرده اند

پیش از این صد رنگ، رنگ آمیزی دل داشتم

این زمان یک ناله بی درد سازم کرده اند

سجده فرسود خم تسلیم اوضاع خودم

چشم شوق الفت آغوش است سرتا پای من

سخت حیرانم به دیدار که بازم کرده اند

از هجوم برق تازیهای ناز آگه نی ام