از هجوم برق تازیهای ناز آگه نی ام

هم ز جیب خویش محراب نمازم کرده اند

چشم شوق الفت آغوش است سرتا پای من

سخت حیرانم به دیدار که بازم کرده اند

اینقدر دانم که رحمی بر نیازم کرده اند

بیدلی ها یم دلیل امتحان بیغشی ست

نیستم قلب آشنا از بس گدازم کرده اند