بگذریداز شغل بام و درکه جمعی بیخبر

سایه بر فرق جهان از موی مجنون کرده اند

پر به صهبا خو مکن کاین عاریت پیمانه ها

رنگی از سیلی ست هرگه چهره گلگون کرده اند

زین تکلف دشت را از خانه بیرون کرده اند

گل به دست و پاکه بست امشب که چون برگ حنا

بوسه مشتاقان چمنها زیر لب خون کرده اند