بوسه مشتاقان چمنها زیر لب خون کرده اند

بگذریداز شغل بام و درکه جمعی بیخبر

زین تکلف دشت را از خانه بیرون کرده اند

گل به دست و پاکه بست امشب که چون برگ حنا

موج گوهر بی تامل قابل تمییز نیست

مصرع ما را به چندین سکته موزون کرده اند

زین بضاعت تا کجا اثبات نفی خود کنم