مصرع ما را به چندین سکته موزون کرده اند

گل به دست و پاکه بست امشب که چون برگ حنا

بوسه مشتاقان چمنها زیر لب خون کرده اند

موج گوهر بی تامل قابل تمییز نیست

زین بضاعت تا کجا اثبات نفی خود کنم

کاستنهای مرا هم بر من افزون کرده اند

بیدل این دریای عبرت را پل دیگرکجاست