هیچکس از نور عالمتاب دل آگاه نیست

چون نفس یکسر هلاک کوشش بیهوده اند

بیخبر مگذر ز ماکاین سبزه های پی سپر

یکقلم در سایه مژگان ناز آسوده اند

خانه خورشید ما را پر به گل اندوده اند

راه دیگر وانشد برکوشش پرواز ما

بی پر و بالان همین چاک قفس پیموده اند