گر تو نگشایی ز خواب ناز مژگان چاره چیست

شمعها تاریکی این بزم روشن دیده اند

زین نگینهایی که نقشش داد شهرت می دهد

عبرت آگاهان دل از اسباب کندن دیده اند

از همین چشمی که داری نور ایمن دیده اند

عشوه دنیا نخوردن نیست امکان بشر

غیرت مردان چه سازد صورت زن دیده اند