از همین چشمی که داری نور ایمن دیده اند

زین نگینهایی که نقشش داد شهرت می دهد

عبرت آگاهان دل از اسباب کندن دیده اند

گر تو نگشایی ز خواب ناز مژگان چاره چیست

عشوه دنیا نخوردن نیست امکان بشر

غیرت مردان چه سازد صورت زن دیده اند

سر به پستی دزد و ایمن زی که مغروران چوکوه