کاروان خواب را افسانه ها دنباله اند

عمرها شد حرف دردی آشنای گوش نیست

کوهکن تا بی نفس شد کوهها بی ناله اند

خلقی از خود رفت واکنون ذکر ایشان می رود

دعوی مردان این عصر انفعالی بیش نیست

شیر می غرند و چون وامی رسی بزغاله اند

سرد شد دل از دم این پهلوانان غرور