دعوی مردان این عصر انفعالی بیش نیست

کوهکن تا بی نفس شد کوهها بی ناله اند

خلقی از خود رفت واکنون ذکر ایشان می رود

کاروان خواب را افسانه ها دنباله اند

شیر می غرند و چون وامی رسی بزغاله اند

سرد شد دل از دم این پهلوانان غرور

رستمند اما بغل پرورده های خاله اند