عالم کثرت طلسم اعتبار وحدت است

کاین غبارآلودگان گنجند یا ویرانه اند

مو به موی دلبران تکلیف زنار است و بس

این قیامت جلوه ها سر تا قدم بتخانه اند

خوشه ها آیینه دار شوخی یک دانه اند

گر خطایی سر زد از ما جای عذر بیخودی ست

ناتوانان نگاهت لغزش مستانه اند