خوشه ها آیینه دار شوخی یک دانه اند

مو به موی دلبران تکلیف زنار است و بس

این قیامت جلوه ها سر تا قدم بتخانه اند

عالم کثرت طلسم اعتبار وحدت است

گر خطایی سر زد از ما جای عذر بیخودی ست

ناتوانان نگاهت لغزش مستانه اند

هوش ممکن نیست سر دزدد ز فکر نیستی