هوش ممکن نیست سر دزدد ز فکر نیستی

خوشه ها آیینه دار شوخی یک دانه اند

گر خطایی سر زد از ما جای عذر بیخودی ست

ناتوانان نگاهت لغزش مستانه اند

بی گریبانان این غفلت سرا دیوانه اند

زاهدان حاشا که در خلد برین یابند بار

چون عصا این خشک مغزان باب آتشخانه اند