از کواکب در کنارش نرگسستان ریختند

تا دم کیفیت مجنون او آمد به یاد

سینه چاکان ازل صبح از گریبان ریختند

آسمان زان چشم شهلا چشمکی اندیشه کرد

حیرتی زد جوش از آن نقش قدم در طبع خاک

تا نظر واکرد بر فرقش گلستان ریختند

از هوای سایه دست کرم دربار او