حیرتی زد جوش از آن نقش قدم در طبع خاک

سینه چاکان ازل صبح از گریبان ریختند

آسمان زان چشم شهلا چشمکی اندیشه کرد

از کواکب در کنارش نرگسستان ریختند

تا نظر واکرد بر فرقش گلستان ریختند

از هوای سایه دست کرم دربار او

ابرها در جلوه آوردند و باران ریختند