که ساکنند اگر هوشیار اگر مستند

در این محیط ادب کن ز خودنمایی ها

حباب و موج همان نیستند اگر هستند

ادب ز مردمک دیده می توان آموخت

ز وضع شمع خموش این نوا پرافشان است

که شعله ها همه خود را به داغ دل بستند

به ذوق وحشت آن قوم سوختم بیدل