به ذوق وحشت آن قوم سوختم بیدل

که ساکنند اگر هوشیار اگر مستند

ز وضع شمع خموش این نوا پرافشان است

که شعله ها همه خود را به داغ دل بستند

که ناله وار چو برخاستند، ننشستند