گه به جولان تویی رنگ شکستم دادند

دل خون گشته که آیینه درد است امروز

حیرتی بود که در روز الستم دادند

صد چمن جلوه ببالد زغبارم تا حشر

فال جولان چه زنم قطره گوهر شده ام

آنقدر جهد که یک آبله بستم دادند

بهر تسلیم غبار به هوا رفته من