این گهر را صدف از چاک گریبان کردند

سعی جوهر همه صرف عرض آرایی هاست

سوخت نظاره به این رنگ که مژگان کردند

وضع تسلیم جنون عافیت آباد دل است

عشق از خجلت تغییر وفا غافل نیست

آب شد آتش گبری که مسلمان کردند

بیدماغی چه گریبان که نداده ست به چاک