به خشم و لطف تو اندک تشابهی دارد

دلم بسوزد بر روزگار آتش و آب

یکی به قهرتو ماند یکی به رحمت تو

بلی عبث نبود اقتدار آتش و آب

وگرنه از چه بود اشتهار آتش و آب

اگر به رشته لطفت نبود پیوسته

گسسته بود ز هم پود و تار آتش و آب