گسسته بود ز هم پود و تار آتش و آب

به خشم و لطف تو اندک تشابهی دارد

وگرنه از چه بود اشتهار آتش و آب

اگر به رشته لطفت نبود پیوسته

چنان ز آتش و آبم به موزه سنگ فتاد

که کیک افکنم اندر ازار آتش و آب

الا به دور جهان تا که تیر و تیغ ترا