چه سان به بادیه مدحشان کنی جولان

اگرچه پایه شعر تو برتر از شعر است

چگونه گوهر توصیفشان توانی سفت

اگر چه حدت الماس فکرتت برجاست

اگرچه خنگ خیال تو آسمان پیماست

ز مدح دست بدار و برآر دست دعا

اگرچه برتو ز عجز مدیح جای دعاست