چگونه گوهر توصیفشان توانی سفت

ز حسرت گهر این سهیل همچو سهاست

ثنای این دو نیاری نمود قاآنی

اگرچه پایه شعر تو برتر از شعر است

اگر چه حدت الماس فکرتت برجاست

چه سان به بادیه مدحشان کنی جولان

اگرچه خنگ خیال تو آسمان پیماست