ز مدح دست بدار و برآر دست دعا

اگر چه حدت الماس فکرتت برجاست

چه سان به بادیه مدحشان کنی جولان

اگرچه خنگ خیال تو آسمان پیماست

اگرچه برتو ز عجز مدیح جای دعاست

زمین درگهشان باد آسمان بلند

مدام تا که زمین زیر و آسمان بالاست