بس در بی بهاکه ز بذل تو بی بهاست

چشمی به راه نیست به عهدت جز آنکه فتح

در ره ز انتظار تواش چشم بر قفاست

بس گوهر ثمین که ز جود تو بی ثمن

رو بند کرد مقدمت از دیده خسروان

شاها مگر غبار قدوم تو توتیاست

ازکار بسته رافت عامت گره گشود