ژاژ تا چند سرایی بر شه قاآنی

گرچه ام محضری از مهر و خطش ماه و شب است

این زمان باز به عرض آرم و جرات ورزم

زانکه شاهست به مهر ار فلکم در غضب است

عرض دانش بر شاهان نه طریق ادب است

تا ز معشوق همی قسمت عاشق محن اش

تا ز مطلوب همی بهره طالب تعب است