بوی شیر آید و زو در بدن شیر تب است

طفل نه ساله که دیدست که در پیکر او

مردمی خون و بزرگی رگ و دانش عصب است

طفل نه ساله شنیدی که هنوز از دهنش

شه به هر سو که نظر کرد مر او را می دید

چون دل مرد خدا جوی که گرم طلب است

از کرم بس که به درویش و توانگر زر داد