زآتش فکر فروزنده او ملتهب است

نایب السلطنه را کیست اتابک دانی

آنکه صدگنج لآلیش نهان در دو لب است

جوهر فضل هدایت که سراپای جهان

تا دم صور بماناد ازین سور نشان

که تهی زو همه آفاق ز رنج و کرب است