از ما به تغافل گذری این چه عتاب است

دل بی تو بسی تنگتر از سنه چنگ است

جان بی تو بسی زارتر از زیر رباب است

بر ما به تکبر نگری این چه غرورست

بی موی تو چون موی توام روز سیاهست

بی چشم تو چون چشم توام حال خراب است

گویند که از نار بود مارگریزان