گر بوته اکسیر گران نیست پس از چه

در پنجه من همچو پکی سخت طناب است

چون دیده وامق همه شب اشک فشانست

چون طره عذرا همه دم در خم و تاب است

پر زیبق محلول و پر از سیم مذاب است

ماننده خونی که به تندی جهد از رگ

خونی جهد ازوی که نه خون نقره ناب است