پر زیبق محلول و پر از سیم مذاب است

چون دیده وامق همه شب اشک فشانست

چون طره عذرا همه دم در خم و تاب است

گر بوته اکسیر گران نیست پس از چه

ماننده خونی که به تندی جهد از رگ

خونی جهد ازوی که نه خون نقره ناب است

دیوانه صفت کف به دهان آرد گویی