باز این منم که تا ز ثنای تو دم زنم

شیرشن کلام من به مثل تنگ شکرست

باز ای تویی شها که سزاوار تست مدح

طبعت محیط فیض و کفت کان گوهرست

غمگین ز فکر روشن من مهر انور ست

باز این تویی که مهره اقبال بدسگال

از دستخون داو جلالت به ششدرست