زادگان را مگر نه درگیتی

ذاتش از هرچه جز خدای برست

به سرای فلان یهود شتافت

دید چون خسته حال و خون جگرست

شیوه جد و عادت پدرست

دوش گفتم که پاکشم چندی

ز آستانت که از سپهر برست