شیوه جد و عادت پدرست

به سرای فلان یهود شتافت

دید چون خسته حال و خون جگرست

زادگان را مگر نه درگیتی

دوش گفتم که پاکشم چندی

ز آستانت که از سپهر برست

بازگفتم که بنده در همه حال