از تولای خواجه ناگزرست

دوش گفتم که پاکشم چندی

ز آستانت که از سپهر برست

بازگفتم که بنده در همه حال

سایه جز پیروی گزیرش نیست

هرکجا کافتاب درگذرست

زبر و زیر زیر فرمانت