آسوده یی ز عدلش هر هفت کشور است

ایوان داد و دین را لطفی مجسمست

میدان رزم و کین را مرگی مصور است

آشفته یی ز خلقش هر هشت جنتست

هم پست پیش قدرش این طاق نه رواق

هم تنگ بر جلالش این کاخ ششدر است

با طبع راد او که دو کونش مخففست