خو نم به جای مل همه در جام و ساغر است

آرامش دلم نه ز چشم مکحلست

واسایش تنم نه ز زلف معنبر است

خارم به جای گل همه در جیب و دامنست

تار است در وثاقم اگر ماه نخشبست

خار است درکنارم اگر سرو کشمر است

نوشم به کام نیش شد از بخت واژگون