کاین داوری به عهد توکس را نه باور است

تار است در وثاقم اگر ماه نخشبست

خار است درکنارم اگر سرو کشمر است

نوشم به کام نیش شد از بخت واژگون

پیر ارچه گشته ام نبود هیچ غم از انک

اندر دعای شاه جوانیم در سر است

یارب بقای دولت شه باد جاودان