که بر نهاده چو مجنون به دشت و کهسار است

که لب گشود ندانم که از حلاوت او

به هرکجا که نظر می کنم نمکزارست

دگر که آمد و زنجیر دل که جنبانید

چه تاک بود که بنشاند و کی رسید انگور

که هفت خم سپهر از شراب سرشارست

حدیث عش مگر رفت بر زبان کسی