هر آن کمر که نبندی ز صدق زنارست

تو سست می روی و راه سخت در پیشست

تو سنگ می زنی و آبگینه در بارست

هرآن سخن که نگویی ز عشق هذیانست

دگر ز اهل ریا تات جان بود بگریز

که حق به جانب دردی کشان میخوارست

بکفش پاره دردی کشان نمی ارزد