تا می شنوی زمزمه صلصل و سارست

باد سحر از آتش گل مجمره سوزست

خاک چمن از آب روان آینه دارست

تا می نگری کوکبه ی سوری و سرو است

سورث به چه ماند به یکی حقه یاقوت

کان حقه یاقوت پر از مشک تتارست

نسرین به چه ماند به یکی بیضه ی الماس