باغ است که از لاله همی مرجان زارست

نی نی چو یکی بختی مستست ازیراک

بینیش چو بختی که به بینیش مهارست

راغ است که از سبزه همی زمرد خیزست

نرگس به چه ماند به یکی کفه الماس

کان کفه الماس پر از زر عیارست

یا حقه یی ازکاه ربا ب ر طبق سیم