وز گرد سمند تو هوا قلزم قارست

شاها به جهانت همه چیزست مهیا

وانچ آن بهقین نیست تر ا عیب و عوارست

از خون عدوی تو زمین چشمه لعلست

شخص امل از قهر تو در سوز و گدازست

جان اجل از عفو تو در بند و فشارست

بر سفره جود تو زمین زائده چین است