از رمح تو چو رمح تو می پیچم بر خویش

کان نزد تو بی قیمت و این پیش تو خوارست

آن مختفی از چشم تو درصدر جبالست

این محتبس از قهر تو در قعر بحارست

کاو همچو عدوی تو چرا زرد و نزارست

ای شاه ز قاآنیت ار هیچ خبر نیست

باری خبرت هست کش از مدح دثارست