چو ن غرابیست که هم رهبر و هم راهزن است

دوش تا صبح به هر کوچه منادی کردم

زان سر زلف که هم دلبر و هم دل شکن است

کایها القوم بدانید که آن زلف سیاه

ذره را نیست به خورشید فلک راه و بتم

ذره را بسته به خورشیدکه اینم دهن است

خنجر آهخته ز بادام که اینم مژه است